Pazar , Ekim 17 2021
Breaking News
Home / Şiirler / Ölümsün Sen

Ölümsün Sen

Beni soran herkese seni tarif ediyorum,
Kendimi anlatsam da seni tarif ederdim zaten.

Senin bile bilmediğin yanlarını…

Sen benim çocukluğumun kapı önü oyunları
Yüzümün ilk kaygısız gülüşü
Beyazıt’ın ilk içkisi
Sokak kavgalarımsın…

Sen özel olmaya değer görülen tek aşk
Kısa saçlarının büyüsüne kapıldığım ruhumun mülteci yanı
Ve mezar taşıma parmakların kadar bir alyans bırakılan kimsesizim ben…

Ben birinci dünya savaşında,
Bir ayağını ve gözünü kaybeden mesaj güverciniyim sana aşkını söyleyemeyen.
Asıl ismi bilinmeyen Namık Kemal
Mehmet Akif’in açlıktan ölen oğluyum yokluğunda…

Sen Orhan Velinin İstanbul ‘ u
Sezai Karakoç ‘un Mona Rosa ‘sı
Ömrümün sana ait yanının kış günüsün.
Sen ölümlerden dönüşüm
İlk gülüşüm
Çocukluğumun bayram sevinçlerisin.

Yetmez seni anlatmaya ömrümün geri kalanı
Bir kız çocuğusun sen gülüşlerine her adamı kefensiz gömen.
Çekiç Ali’nin kavuşamadığı acem kızı
Bir Çerkez ’in Kafkasya ‘sı
Çanakkale’de bir bulutla kaybolan ordusun sen savaşmadan yüreğimi terk eden.

Ben ise ömrünü bir otel odasında geçiren Yahya Kemal’im nefesinden uzakta
Donarak ölen Tolstoy
Sana ömrünü adayan sadık bir bekçi
Silahından çıkan son mermiyim son savaşında.
Ben senin bilmediğin yanların,
Ben senin ailenim…

Sinemalarda en duygusal sahne
Boğaz köprüsünden her geçişimde rakı havası
Sen İstanbul’un hem Avrupa hem Asya ‘sı
Sen namağlup tek takım Beşiktaşsın…
Sen tüm yenilgilere rağmen gururum
Konya ovasında yetişen peygamber çiçeğisin
Sen padişahların ülkesi Kenan’ ın son durağı
Sen alfabenin en güzel harfinin bana yansıması
İsmimin anlamının kulağıma vuran ilk savaş çığlığısın…

Ben yüzü sana dönük bir kıble
Babasını vuran Cevat Şakir
Beste yapmadan kafasını soğuk suya sokan Beethoven ’ım ben
Seni anlatan her şiire başlarken…

İbadetimin tek duası sana dönerken ruhunu
Üç şairin tek aşkı Tomris Uyar’sın sen
Sen ilk kar görüşüm
Son öykümsün…
Ölümsün sen,
Yaşamak kadar zulüm…

Kenan Türkarslan

About Salih

Check Also

Varmış Gibi

Yanımda yoktun yaDışarı attım kendimi.Seni aradım taş döşeli dar sokaklarda.Orada olurdun hep,Mavi boyalı tahta pencere …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir